آران و بیدگل در محرم / گریه جانسوز آدم(ع) و جبرئیل (ع) بر مصائب امام حسین (ع)
ساعت ۱٠:٠٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۸/٢٠   کلمات کلیدی:

بسم  رب الشهدائ والصدیقین

السلام علی الحسین (ع)و علی اولادالحسین(ع) و علی اصحاب الحسین(ع)

در آیه ی 37 سوره بقره آمده است":فتلقی آدم من  ربه کلمات فتاب علیه"  آدم (ع)کلماتی از خداوند دریافت کرد و خداوند توبه ی او را پذیرفت . در کتاب درالثمین در تفسیر این آیه آمده است آدم (ع) در این هنگام عرش را دید که در آن نام پیامبر و امامان نوشته شده بود.جبرییل(ع) بر ادم (ع) نازل شد و به او تلقین کرد تا این کلمات را بگوید:

"یا حمید بحق محمد، یا عالی بحق علی ،یا فاطر بحق فاطمه،یا محسن بحقالحسن والحسین و منک الاحسان"

"ای خدای ستوده به حق محمد(ص)، ای خدای ارجمند به حق علی(ع)، ای آفریدگار به حق فاطمه(س)، ای احسان بخش به حق حسن (ع)وحسین(ع) و از توست احسان"

آدم (ع) وقتی این کلمات را به زبان آورد  ،همین که نام حسین(ع) به زبانش جاری شد دلش شکست و قطرات اشک از چشمانش سرازیر گردید و گفت: ای برادرم جبرییل(ع) ، علت چیست که با ذکر نام حسین (ع)قلبم می شکند و اشکم جاری می گردد؟

جبرییل(ع) گفت " ای آدم بر این پسرت حسین(ع)مصیبت جانسوزی وارد می شود که همه مصیبت ها در نزد آن کوچک است"

آدم (ع) گفت:"برادرم جبرییل(ع)،آن مصیبت چیست؟"

جبرییل(ع) گفت:"حسین (ع)با لب تشنه و تنها و غریب و بی یار و یاور کشته می شود.اگر او را در آن روز ببینی چنین صدا می زند:

" وا عطشاه ،وا قله ناصراه، ای وای از سوز تشنگی ، ای وای از کمی یاور"

از شدت تشنگی آسمان در مقابل چشمانش تیره و تار می گردد،هیچکس جواب او را جز با شمشیرها و وسیله ی کشتن نمی دهد،سر او را ......جدا کنندو و آنچه از فرش و اسباب خانه دارد همه را غارت کنند .، سرهای او و یارانش را  در شهرها می گردانند ،در حالی که زنان اهل بیتش از کنار آن سرها عبور داده می شوند ..."

در این هنگام جبرییل(ع) و آدم(ع) همچون زنان پسر از دست داده برای مصیبت حسین (ع) گریه کردند.

                                                                 

                          قصه های قرآن به قلم محمد محمدی اشتهاردی